برنامه سفر طبس

روز یکشنبه ۲۹ مهرماه ۹۷ تعداد ۴۴ نفر از فرودگاه مهرآباد تهران به سمت شهرستان طبس پرواز داشتیم مدت زمان پرواز یک ساعت بود و هواپیما بدون تاخیر راس ساعت ۱۰ صبح در فرودگاه طبس به زمین نشست و اتوبوسمان در آنجا منتظر ما بود تعداد ۴۴ نفر به همراه دو لیدر و مدیرهای برنامه (محبوبه ملکی و علی خدابخشی)

مدیران برنامه همان ابتدای برنامه ما را سوپرایز کردن و برای گروه یک املت خیلی خوشمزه در سیاه چادر یک خانم محلی که سیاه چادر بوم گردی درست کرده بود سفارش دادن این سیاه چادر بوم گردی دقیقا در ابتدای مسیر ورودی تنگه کال جنی درست شده و یک حانم شیرزن و با سلیقه چندین سیاه چادر را برای اقامت و برای پذیرایی از گردشگران در ابتدای تنگه کال جنی درست کرده است.

بعد از صرف چای هیزمی و دمنوش هیزمی و همچنین املت خوشمزه خانم نجفی یک ساعت را ما در سیاه چادر گذراندیم و بعد از آن دوباره سوار اتوبوس شدیم و بعد از ۵ دقیقه اتوبوس سواری به ابتدای تنگه کال جنی رسیدیم وپیاده روی ما شروع شد مسیر تنگه بسیار زیبا و قشنگ بود تنگه کال جنی دقیقا شبیه گرندکنیون آمریکا هست ولی با ابعاد کوچکتر و فرقش با گرندکنیون این هست که در تنگه کال جنی میشه وارد تنگه شد و پیاده روی کرد ولی در گرندکنیون نمیشه و گرندکنیون را فقط از بالا میتوان تماشا کرد مسیر بسیار زیبا بود راهروهای تو در تو که توسط فرسایش آبی در طی میلیون ها سال ایجاد شده بود را طی کردیم.

در اواسط مسیر پیاده روی به یک برکه آب بزرگ رسیدیم که ظاهرا مسیر آب بسته شده بود و آب بالا آمده بود و راهنمای محلی که از سیاه چادر بوم گردی گرفته بودیم به همراه مدیران تور با هم تصمیم گرفتن که به یک مسیر انحرافی از روی سنگها بروند تا گروه مجبور نشه کامل خیس شود ولی زیباییهای تنگه و هیجان عبور از کنار رودخانه داخل تنگه برای ما بسیار خاطره ساز شد .

بعد از عبور از تنگه کال جنی ما به انتهای تنگه رسیدیم و مسیر رفت و برگشت متفاوت بود در انتهای مسیر به نیایشگاههای میترایسم رسیدیم که در دیواره ها قرار داشت و نشان از این بود که در یک دوره ای به علت اینکه آب و آبادانی بوده و قداست و مقدس بوده در دوره  میترایسم مردم از اینجا به عنوان عبادتگاه استفاده میکردند .

پیاده روی داخل تنگه کال جنی بعد از دو ساعت تموم شد و ما دوباره به سیاه چادر محلی رسیدیم و داخل سیاه چادر از ما با یک قرمه سبزی محلی با سبزیجات محلی  خوشمزه به همراه ماست و دوغ محلی پذیرایی شد .

بعد از استراحت داخل سیاه چادر به طرف اقامتگاهمون در روستای اصفهک حرکت کردیم که حدودا یک ساعت راه داشتیم و در نهایت ما حدودساعت ۵ بعدازظهر به روستای زیبای اصفهک در شهرستان طبس در استان خراسان جنوبی رسیدیم.

ما به روستای اصفهک رسیدیم و به محض اینکه وارد روستا شدیم حس کردیم که وارد تونل زمان شدیم و تو این تونل صدها سال به عقب برگشتیم علت آن بود که ما دم دمای غروب آنجا رسیدیم و کل روستا را با فانوس روشن کرده بودند.

روستای اصفهک در سال ۵۷ زلزله بسیار سختی می آید که تقریبا ۹۰ درصد روستا ویران میشود و خالی از سکنه میشود و مردم سالها در این روستا زندگی نمیکردند و یه روستای جدیدی آن هم بنام روستای اصفهک در کنار روستاشون ساختن و جالب اینجاست که در شش و هفت سال اخیر جوانهای محل همه دست در دست هم دادند تا روستاشان را بازسازی کنند . البته بازسازی روستا در جهت ساخت خانه های بوم گردی و هتلهای کویری داخل روستای اصفهک هست و چندین خانه را با کاهگل بازسازی کردند در حال حاضر چندین سال است که گردشگران برای اقامت استفاده میکنند و بیشتر مهمانها را توریستهای اروپایی از کشور آلمان ،فرانسه، ایتالیا و آمریکا تشکیل میدهند و توریستها خیلی لذت میبرند از اینکه همچنین جایی اقامت داشته باشند .

 

نکته جالبی که در روستای اصفهک دیدیم خلاقیت جوانهای روستا بود که حمام یا خزینه قدیمی روستا را بازسازی کردند و گردشگران میتوانند از خزینه استفاده کنند و حمام سنتی را در آنجا انجام دهند.

این اولین باری هست که یکی از جذابیتهای گردشگری روستا این شده که حمام  قدیمی یا خزینه یک روستا را بازسازی کردند و به عنوان یک فعالیت گردشگردی از آن استفاده میکنند و این واقعا خلاقیت جوانهای روستا را میرساند.

ما شب را در اصفهک خوابیدیم چهار خانه گرفتیم و همه را به شکل اتاقهای دونفره و سه نفره به توریستها دادیم.

امروز حرکت کردیم به سمت تنگه مرتضی علی در شهرستان طبس که تقریبا یک ساعته روستای اصفهک میباشد خیلی جالب بود که ما هر سال برای اینکه بتوانیم خودمان را به ابتدای تنگه برسانیم مجبور بودیم وانت نیسان بگیریم به دلیل اینکه جاده اش خیلی خراب است ولی این بار برامون خیلی جالب که تمام مسیر را آسفالت کرده بودند.

وارد تنگه مرتضی علی شدیم فضای بسیار زیبا و مفرهی  داشت و به دلیل اینکه سفر ما بین هفته بود تمام سایتهایی که میرفتیم تقریبا فقط خودمان بودیم به اضافه گروههای کوچک از توریستهای خارجی و این خیلی خوب بود که ما تمام مکانهای دیدنی را بسیار خلوت و آرام میتوانستیم تماشا کنیم.

داخل تنگه مرتضی علی تعداد زیادی ماهی وجود دارد ماهی آزاد بنام ماهیهای دکتر فیش که پا را داخل آب ماساژ میدادند و ما خیلی لذت میبردیم که این ماهی ها را داخل آب میدیدم.

تنگه مرتضی علی از چشمه های آب گرم و سرد تشکیل شده وقتی داخل آب راه میرفتیم طوری میباشد که پای راستمان در چشمه آب گرم و پای چپمان در چشمه آبهای سرد قرار گرفته جالب است که این آبها به دلیل املاحی که در آب است  با وجود اینکه در کنار هم هستند هیچوقت با هم قاطی نمیشوند و این یکی از معجزه های تنگه مرتضی علی میباشد .

در انتهای تنگه تقریبا تمام گروه به جز سه نفر موفق شدند به انتهای تنگه برسند و از سد و طاق شاه عباسی در انتهای تنگه دیدن کنند سد شاه عباسی نازکترین سد دنیا میباشد با تاج سد یک متر؛ ما زیر تاج ایستادیم و عکسهای زیبایی گرفتیم و آقای خدابخشی در مورد سد سازی و سیستم کار کردن سد شاه عباسی برای ما صحبت کرد.

از تنگه مرتضی علی برگشتیم و ناهار را در رستوران ناردون در شهر طبس صرف کردیم؛ یکی از بهترین رستورانهایی است که در استان خراسان جنوبی میباشد و  با مهمانوازی خوب غذایی خوشمزه در ظروف سنتی و مسی برای ما آوردند. و سپس از باغ گلشن طبس دیدن کردیم, باغ گلشن طبس جزء چند چهار باغ مهم ایرانی میباشد.

ما چند چهار باغ مهم داریم: باغ گلشن طبس ، باغ شازده ماهان ،باغ فین کاشان و باغ ارم شیراز

پیشنهاد میکنیم هر وقت از باغ گلشن طبس بازدید کردید حتما از موزه سنگ و موزه زمین شناسی داخل باغ گلشن طبس دیدن کنید که یکی از شگفت انگیز ترین موزه هایی هست که تا عمرمان دیدیم و داخل این موزه فسیل های ۵۰۰ میلیون ساله هم دیده میشود.

بعد از دیدن باغ به بازار قدیم شهر طبس رفتیم در آنجا محصولات محلی کویر را به شکل کارخانه ای و مغازه ای خریداری کردیم و از آنجا دوباره به روستای اصفهک رفتیم و همه ذوق و شوق داشتند که دوباره خودشان را به روستای زیبای اصفهک برسانند واقعا حال و هوایی که این روستا دارد شگفت انگیز است و هیچگونه نشانه های زندگی مدرن داخل روستای اصفهک ساخته نشده تا مردم کاملا زندگی در زمان گذشته را حس میکنند.

شب را داخل روستای اصفهک  دوباره داخل خانه ها گذراندیم و فردا صبح همگی مراسم خداحافظی با جوانهای زحمتکش روستای اصفهک که این خانه ها را بازسازی میکردند داشتیم و یکی از آنها آقای رضایی در مورد بازسازی روستای اصفهک و انگیزشون از این کار برای ما توضیحات قشنگی دادند.

امروز روز سوم سفر ما میباشد و ما با روستای اصفهک و شهر طبس خداحافظی کردیم و به سمت شهرستان خوروبیابانک حرکت کردیم و حدود سه ساعت و نیم راه داشتیم البته در طی این مسیر باید از زیباییهای دریاچه نمک خوروبیابانک هم دیدن میکردیم و از کنار فرودگاه امریکایها در وسط کویر خوروبیابانک گذر کردیم و به سمت هتل در شهر خوربیابانک رسیدیم هتل خوروبیابانک به نام هتل بالی نام داشت و اولین هتل کویری در کویر مرکزی ایران میباشد و هتلی بسیار زیبا میباشد که توسط خانواده آقای امینی تاسیس شده است. بعد از گرفتن اتاقها و مستقر شدن بعدازظهر به سمت دریاچه نمک خور حرکت کردیم و توانستیم عکسهای بسیار زیبایی از دریاچه بگیریم و ابتدا به سمت منطقه ای بنام آبشار پتاس رسیدیم آبشار پتاس تقریبا سه سالی است که توسط اهالی خوروبیابانک ساخته شده و در حقیقت املاح نمک و پتاسی که داخل دریاچه است را داخل یک استخرها و حوضچه هایی استخراج کردند و خیلی جذابیت گردشگری بسیار بالایی برای منطقه ایجاد کردند در حقیقت یک استخر و آبشار بزرگی که از نمک و پتاس درست شده است.

یکی از مسؤلان یک تکه بلور نمک را به عنوان هدیه به سرپرست گروه خانم محبوبه ملکی اهدا کرد و بعد از آن متوجه شدیم که تعداد زیادی از این تکه های نمک که خودشان درست کرده بودند در حقیقت تعداد تکه های زیادی که از آبشار پتاس برداشت کرده اند را به گردشگرها به فروش میرسانند، بلورهای نمک بسیار زیبا هستند که در حقیقت آنها را از آبشار پتاس استخراج کردند و ما در آنجا غروب زیبای خورشید را در کنار آبشار پتاس نظاره  گر بودیم و بعد هم طلوع قرص ماه را پشت آبشار نگاه کردیم.

قبل از رسیدن به آبشار پتاس از دریاچه نمک دیدن کردیم و از پلی گونهای نمکی و شش ضلعی های نمکی دیدن کردیم و پیاده روی کوتاهی روی دریاچه نمک خوروبیابانک بزرگترین دریاچه نمک فصلی ایران داشتیم .

شب را در هتل خوروبیابانک سپری کردیم و برای شام کله جوش و کشک بادمجان سرو میشد و بسیار خوشمزه بود.

روز چهارم سفر به سمت شهر جندق حرکت کردیم، شهر جندق شهر کویری که جزء استان اصفهان میباشد و در ابتدای  ورودی شهر جندق از قلعه انوشیروان ساسانی دیدن کردیم، قلعه انوشیروان تنها قلعه ای میباشد در ایران که مردم همچنان در آن قلعه زندگی میکنند و در حقیقت شهر باستانی و قدیمی جندق داخل قلعه انوشیروان قرار گرفته است، ما از قلعه بالا رفتیم و چشم انداز بسیار زیبایی به کل روستا داشتیم.

ناهار را در یکی از منازل بوم گردی داخل شهر جندق صرف کردیم و بعد از آن از کوچه باغهای زیبای جندق دیدن کردیم سپس از منزل یغمای جندقی شاعر معروف حجوگو دیدن کردیم و بعد از بازدید شهر جندق به سمت روستای گرمه حرکت کردیم .

روستای گرمه در حقیقت جذابیتهای بسیار زیبایی دارد و بعد از چند سال متوجه شدیم که این روستا از لحاظ گردشگری بسیار رونق پیدا کرده کافه هایی ساختن که از درختهای نخل و ساقه های نخل ساخته شده و گروه داخل این کافه ها نشستند و برای ما چایی و دمنوش به همراه خرمای نخلستان صرف کردند. در مسیر پیاده روی از روستای گرمه تا چشمه گرمه کافه های سیاری وجود داشت که در آنجا تخم شربتی، خرما و محصولات دیگر محلی شان را میفروختند.

همچنین زنان زحمتکش روستای گرمه مثل هر سال بساط فروش صنایع دستی خودشان را همه جا داشتند و واقعا بانوان زحمتکش روستای گرمه یکی از جذابترین قسمتهایی بود که ما دیدن کردیم، در قسمت بعد ما به چشمه گرمه رسیدیم چشمه ای که از دل زمین میجوشد و خاک بالا سر این چشمه به رنگ سرخ میباشد و داخل این چشمه پر از ماهیهایی که بنام دکتر فیش معروف است میباشد و پای آدم را داخل این چشمه ماساژ میدهند.

بعد از دیدن چشمه گرمه وارد نخلستان گرمه شدیم پیاده روی در میان نخلستان گرمه و توضیحات راهنمایان گروه (محبوبه ملکی و علی خدابخشی ) در مورد درختان نخل و تشابه آنها با انسانها بسیار جذاب بود ، سپس وارد بافت قدیمی روستا شدیم و از کنار منزل مازیار آل داوود گذر کردیم و پیاده روی داخل بافت قدیم داشتیم و به سمت اتوبوس حرکت کردیم.

به دیدن قلعه بیاضه رفتیم قلعه ای که در روستای بیاضه قرار گرفته تقریبا در ۴۵ کیلومتری شهر خوروبیابانک یک قلعه چهار طبقه بسیار زیبا که مربوط به دوره ساسانی میشد و این قلعه در دوره خودش بسیار قلعه مقتدری بوده است، قلعه بیاضه را به عنوان تنها قلعه ای میشناسند که هیچگاه تسخیر نشده است سپاهیان نایب حسین کاشی همانطوری که به تمام مناطق کویری حمله کردند به قلعه بیاضه هم حمله کرده بودند ولی موفق به تصرف قلعه نشدند و روستای بیاضه را ترک میکنند.

از قسمتهای مختلف قلعه بیاضه دیدن کردیم و خیلی خوشحال هستیم که این قلعه هم به صورت درست و اصولی در حال بازسازی میباشد ،از روی سقف قلعه بیاضه میتوانستیم باغها و نخلستانهای روستای بیاضه را نظاره کنیم، سپس سوپرایزی برای مسافرها داشتیم و آن هم رفتن به هتل یتا داخل روستای بیاضه بود.

هتل یتا به مدت چهار سال است که در روستای بیاضه توسط آقای نجفی و خانواده اش و دخترش تاسیس شده است و این هتل در حقیقت یک کاروانسرای ۲۰۰ ساله میباشد که داخل این کاروانسرا قنات ، بادگبر و حیاط مرکزی دارد که  اتاقها اطراف حیاط قرار گرفته اند و در حقیقت تمام مشخصات یک کاروانسرای کویری را در خودش جا دارد و این کاروانسرا را با خوش سلیقگی تبدیل به یک هتل کردند به طوری که ما برای پذیرایی عصرانه گردشگران  را به آنجا بردیم تمام اتاقهای هتل پر بود .

امروز عصر ما به سمت کویر مصر و روستای فرحزاد حرکت کردیم قبل از آنجا به منطقه ای رفتیم که تازه تاسیس بود در حقیقت بنام قنات آقای حشمت .

آقای حشمت یکی از اهالی منطقه میباشند که ایشون با همت و خوش سلیقگی بسیار بالا شروع به ساختن قنات کردند و به عنوان اولین و جدیدترین قنات ایران نام گذاری شده است، آقای حشمت قنات حشمت را به منظور جذابیت گردشگری ساختند، ما وارد قنات شدیم و دقیقا هنگامی گردشگران وارد این قنات میشوند تمام سوالاتشان که آب قنات از کجا می آید و یک قنات چگونه حفر میشه جواب تمام سوالاتشان را گرفتند به خصوص که آقای حشمت برای ما در مورد چگونگی ساخت قناتها صحبت کردند.

انتهای این قنات به یک استخر بزرگی میرسید که با تهیه بلیط میتوانستیم داخل این استخر شنا کرد، آب استخر کمی گرم بود ،زلال بود ،آب روان بود و به علت اینکه آب قنات از لایه های مختلف زمین میگذشت شوری آب گرفته شده بود و نمک کم و بسیار ملایمی داشت که این نمک باعث ضدعفونی آب میشد، ما دقایقی را در تختهای سنتی که در داخل قنات گذاشته بودند نشستیم و از صحبتهای آقای حشمت در مورد قنات استفاده کردیم .

بعد از آن مسیرمان به طرف کویر مصر ادامه دادیم کویر مصر که در حقیقت سه روستا در کنار هم هستند: روستای امیرآباد ، روستای مصر و بعد روستای فرحزاد که این روستاها در فاصله ۶ کیلومتری روی یک خط صاف قرار گرفته اند، امیرآباد را رد کردیم به مصر رسیدیم گشت کوتاهی داخل روستای مصر داشتیم و بعد از آن به سمت کویر مصر حرکت کردیم از آنجا به روستای فرحزاد رسیدیم که آخرین روستای کویری میباشد، فرحزاد آخر دنیا میباشد.

ماشینهای آفرد که از قبل سفارش داده بودیم آمدند دنبال تعدادی از مسافرها که علاقه مند بودند از خدمات آفرود کویر مصر استفاده کنند و تعدادی از جوانهای روستای با ماشینهای تویوتای خودشان و با رانندگی عالی تعدادی از مسافران را به وسط تپه های ماسه بادی کویر مصر بردند و لحظات بسیار هیجان انگیز ، عالی و شاد را برای ما رقم زدند .

طبق رسم دیرینه پیاده روی داخل کویر گردشگران کفشهایشان را درآوردند و با پای پرهنه روی تپه های گرم ماسه بادی کویر پیاده روی کردیم و در نهایت خودمان را به یکی از بلندترین تپه های ماسه بادی رساندیم و در آنجا غروب خورشید را نظاره کردیم و همگی در سکوت مطلق از منظره زیبای غروب خورشید در تپه های ماسه بادی استفاده کردیم بعد از آن دوباره به روستای فرحزاد رفتیم و در آنجا شب نشینی بیشه تور اطراف آتش و شعر خوانی و لحظات بسیار زیبایی را در کنار آتش سپری کردیم.

امروز برنامه ما حرکت  به سمت شهر نایین میباشد و ما از هتل زیبای خوروبیابانک بعد از سه شب اقامت خداحافظی کردیم و به سمت نایین رفتیم و در مسیر از روستای انارک دیدن کردیم ،روستای انارک یک روستای قدیمی میباشد که مربوط به دوره ساسانی بوده و  در زمان قدیم چون این روستا در مسیر جاده ابریشم بوده مورد توجه قرار گرفته و بارها بارها راهزنان از جمله راهزنان نایب حسین کاشی به این روستا حمله کردند و این روستا را تسخیر کردند و این مسایل باعث شد که امیرکبیر در آن دوره به حاکم شهر انارک دستور میدهد که یک دیوار محافظی اطراف شهر بکشند و قلعه ای داخل شهر بنا کنند و حاکم شهر این کار را انجام میدهد و داخل شهر انارک همچنان بقایای برج بارو و دیوار قدیم شهر است که به دستور امیرکبیر برای محافظت بیشتر شهر ساخته شده است.

وارد شهر انارک شدیم مردم این شهر قسمتی از بافت قدیمی شهر انارک را به صورت کاهگلی و قدیمی بازسازی کردند و همچنین یک قسمتی از قلعه انارک بازسازی شده و نمای بسیار زیبایی از بالای قلعه به کل شهر داشتیم .

بعد از دیدن قلعه انارک از موزه مردم شناسی شهر انارک دیدن کردیم و مدیر موزه توضیحات جالبی در مورد معادن شهر انارک و تاریخ انارک برای ما داد و بعد از آن چندین نیسان انار فروشی در میدان اصلی شهر آمدند و مسافرهای ما تا آنجایی که توانستند انار خریدند ،به دلیل اینکه مردم انارک را به انارش میشناختند، بعد از بازدید شهر انارک و موزه مردم شناسی مسیرمان را به شهر نایین ادامه دادیم و در شهر نایین برنامه را بازدید از کارگاههای ابابافی را گذاشتیم ،کارگاههای ابابافی که از قدیم بوده که تعدادی از پیرمردان نایین داخل سردابهایی زیر زمین مشغول بافت ابا هستند.

تعداد پیرمردهای ابافاتها هر سال کمتر میشد تا اینکه میراث فرهنگی تصمیم میگیره کارگاههای ابابافی را بازسازی و مجهز کند و در حقیقت کاری کند که پیرمردان اباباف، هنرمندان قدیم شهر نایین از آن شهر نروند و آنها را نگه داشتند و به آنها آموزش دادند که با دستگاههای ابابافی یک سری صنایع دستی مطابق میل گردشگران ببافند و خلاصه خیلی خوشحال شدیم که جاده رسیدن به کارگاه ابابافی که بنام منطقه تپه محمدیه بود کاملا بازسازی و آسفالت شده بود و توریستها از این کارگاهها دیدن میکردند.

ناهار را در شهر نایین صرف کردیم و بعد از آن به سمت تهران حرکت کردیم و حدود ساعت ۱۰ شب به تهران رسیدیم.

نتیجه گیری از این سفر : ما بعد از چند سال دوباره این برنامه را اجرا کردیم و برای ما خیلی جالب بود رشد و پیشرفت که در مناطق گردشگری در طبس در ابتدای تنگه کال جنی، سیاه چادر بومگردی که زده بودند واقعا جای خوشحالی داشت در اصفهک خانه های بومگردی را برای اقامت گردشگران بازسازی کرده بودند بسیار جای تحسین داشت در روستای مصر، اینکه جوانهای مصر ماشینهای خوب و مرتب و موتورهای چهارچرخ گذاشته بودند برای اینکه گردشگران از خدمات آفرود داخل کویر استفاده کنند واقعا عالی بود خانه های بومگردی، خانه های سنتی، طرز برخورد با گردشگران خارجی بسیار عالی بود، همچنین در گرمه کافه هایی که در روستای گرمه زده بودند و جوانهای روستا همه در حال تکاپو و کار در جهت خدمت به گردشگران بودند واقعا جای تحسین داشت و رشد پیشرفت این مناطق بعد از چند سال برای ما بسیار خوشحال کننده بود.

این بود سفر ما به کویر مرکزی ایران و شهرستان طبس و به امید سفر دیگر به کویر و طبیعت ایران.

بدرود.